Princeton’s Girl

(พระเอกถือชิบะโทระอยู่แหละ ฮาๆ)

.

.

.

กับงานใหม่วันนี้ ที่เสร็จจนได้ ฮืออออ

แอบดีใจ ได้ลงตากับผมสีอื่นนอกจากสีดำแล้วววว
ฮือออออออออ TTvTT+

โดนเร่งๆๆแล้วมือพัน ทำไม่ถูกเลย
จะเผาเราก็ไม่เทพขนาดเผาแล้วสวย กลุ้มโคดดดดด
ก็นั่งค่อยๆทำไปจนวินาทีสุดท้าย ยังดีที่ต่อเวลาให้หายใจนิดหน่อย
โฮวววววววววววววววววววววววววววววววววว TT[]TT

.

.

.

คราวนี้จะว่าไม่รู้สึกผิดก็ถูก (แต่ไม่ได้เกี่ยวกับ บก.ที่รักเลยน๊า)
คือเซ็งเรื่องนั้นจนแบบ …ไม่อยากทำแล้วว้อยยยย!!
ไม่เต็มที่กับเรางี้ เราก็ไม่เต็มกับเขามั่งดิ ฮ่วย
รู้หรอกว่าไม่ง้อ อยากออกอิ๊บหาย ไม่ง้อก็ดี ขายได้ก็ขายไป
ฮึกๆ เค้าจะหนีไปเปิดร้านแล้ว ถ้ามีทุนนี่ไปแล้วนะเนี่ย

TT____________TT;;

มันบึ้มอีกแล้ว!!
ไฟมันปะทุออกมาเป็นสายเลยวันนี้ ฮืออออออออ
เห็นเต็มสองตา แล้วก็นก็ ปึบ! ตัดเบรกเกอร์ฉับ
มืดตื๋อเลยยยย ฮือออออออออออออ โฮวววววววววววววว กัวววววววววววว

วิ่งออกไปนอกบ้าน ก็ดับทั้งหมู่้บ้าน พี่ข้างบ้านได้ความมาว่าหม้อแปลงหลังหมู่บ้านระเบิด
…อ้าว แล้วมีบ้านเราบ้านเดียวเหรอที่ไฟปะทุ กี้ดดดด งงงงงง
มันเป็นเพราะบ้านเราทำให้ดับ หรือหม้อแปลงหมู่บ้านทำให้ไฟเราบึ้มวะ
เง็งงงงงงงงงงงงงง

ระหว่างรอผู้ช่วยชีวิตก็เครียดมาก โทรไปร้องห่มร้องไห้ให้แม่มาอยู่เป็นเพื่อนหน่อย
ฮือๆๆๆ

จากนั้นก็เห็นรถหย่ายๆวิ่งมา ทำอยู่นานสองนาน ติดๆดับๆ
แล้วรถก็จากไป แต่ไฟมันก็อ่อนๆอยู่ ซักพักใหญ่ถึงจะปกติ

ตอนแรกก็ยังไม่กล้าเข้าบ้าน แต่ยุงกัดทนไม่ไหวเลยเข้า แม่ก็มาพอดี
ฮือออออออ ทำไมเรื่องชอบเกิดตอนอยู่กันแค่2คนนะะะะ

ว่าแต่… นึกว่าจะมีขออ้างแล้วเชียว แล้วตูจะทำยังไงกับเดดไลน์10โมงดี?
เครียดจนเหนื่อยเลยวันนี้ ง่วงนอนจังอ๊าาาา

ขุดโฟลเดอร์แล้วเจอรูปนี้ วาดไว้นานแล้ว
(สมัยเล่นลูน่า เดินตลาดไปโฮกหนุ่มไป55)
ก็เลยลองมาลงสีเล่น แต่ชักเริ่มง่วง ว่าจะไปนอนแระ…

.

.

.

.

.

.

.

.

*ล้มโต๊ะ*

แล้วมาอู้ทำไมเนี่ยยยยยยยยยยยย!!!

ปล. หมักพิกซี่แล้ว งงเป็นบ้า แถมเอาแต่รูปเก่าหากิน เง้อๆๆ อยากขยันกว่านี้ ฮึดๆฮึ้ยๆ!

]]> http://ayaume.cyberzue.org/archives/826/feed 3 http://ayaume.cyberzue.org/archives/823 http://ayaume.cyberzue.org/archives/823#comments Wed, 03 Mar 2010 05:21:46 +0000 aya&ume http://ayaume.cyberzue.org/?p=823

พอโตขึ้นก็รู้สึกว่าอยู่กับตัวเองมากขึ้น นานๆจะได้เจอหรือคุยกับเพื่อนซักทีนึง บางคนก็คุยกันสนุกสนานเฮฮาติดลมบน แต่บางคนกลายเป็นรู้สึกว่าไม่รู้จะคุยอะไรดี…

นึกถึงตอนเล่นซิมส์แล้วก็เหมือนจริงๆนะคนเราเนี่ย (จริงๆเกมส์ทำให้เหมือนต่างหาก55) แรกเริ่มรู้จักกัน ก็ต้องโทรไปคุยบ่อยๆ หรือบางทีอีกฝ่ายก็โทรมาคุย จนค่าความสัมพันธ์สูงขึ้นถึงจะเรียกออกมาเจอกันได้ คุยตัวๆนี่ค่าจะเพิ่มขึ้นเร็วมาก จนแถบแรกเต็ม ก็จะเป็นเพื่อนกันธรรมดา ถ้าอยากเป็นเพื่อนสนิทก็ต้องคุยต่อให้แถบสองเต็ม พอเต็มสองแถบไปซักพักมันก็จะขึ้นให้เรากะอักฝ่ายเป็น “เพื่อนแท้” ในที่สุด

แต่มันไม่ง่ายแบบนั้นน่ะสิ55 การคุยเนี่ยต้องทำโดยสมํ่าเสมอ เพราะค่าความสัมพันธ์จะค่อยๆลดไปแต่ละวัน ซิมส์บางตัวนี่ดีที่แบบว่าจะโทรมาบ่อยๆ แต่บางตัวพอไม่โทรมาแล้วเราไม่ค่อยโทรหาก็จะมีกริ๊งกร๊างมาต่อว่า บอกว่าจะเลิกเป็นเพื่อนแล้วนะยะเธอว์ (เอากะมันสิ…)

สาเหตุที่ไม่ค่อยได้สานสัมพันธ์ต่อก็เพราะว่าต้องทำงานไง บางทีแม่มไม่เป็นเวลา แต่ก็ยังต้องมีเพื่อนไม่งั้นงานไม่เลื่อนระดับให้ บางทีถ้าทำธุรกิจก็ยิ่งไม่มีเวลาเพราะก็ขายๆๆมันทั้งวัน เราว่าไอคนที่ทำปณิธาณมีเพื่อนสนิทพร้อมกัน20คนได้นี่ต้องเมพมากๆเลย (ไม่ใช้สูตรนะ)

สำหรับเราการไม่ได้คุยกันนานๆๆๆๆบางทีก็ต่อไม่ติด บางทีชินกับชีวิตที่เราเป็นอยู่ตอนนี้ จนลืมว่าเมื่อก่อนเราคุยกับคนนั้นยังไง รู้สึกว่าตั้งแต่เด็กก็มีหลายคนที่รู้สึกว่าสนิทด้วยมากๆ แต่พอห่างกันแป๊บเดียวก็ไม่เหมือนเดิม ทำไมนะ? บางคนนี่ดีหน่อยที่ไม่เจอกันนานก็คุยได้สบายๆ แต่กับบางคนก็ทำไม่ได้ เพราะบางทีเค้าก็มีสังคมใหม่ พอสังคมไม่เหมือนกันก็คุยกันไม่สนิทใจเหมือนก่อน จนก็เลิกคุยกันไปเลยโดยถาวร (บางทีเห็นตามงานยังแอบหลบหน้าเลยเรา55)

ไอความรู้สึก”ชิน”นี่น่ากลัวนะ ถ้าชินมากๆก็กลายเป็นใจแข็งไปเลยซะงั้น -.- (แย่เนาะ)

ทุกวันนี้ก็พยายามติดต่อเพื่อนบ้างไรบ้าง (ก็ไม่อยากคิดหรอกว่าถ้าเราไม่คุยก่อนจะมีคนคุยมั้ยวะ55) ความเหน็ดเหนื่อยหรือเงินทองที่เสียไปในการเดินทาง แลกกับความสุขที่ได้มาหล่อเลี้ยงชีวิตไปวันๆนี่มันก็คุ้มล่ะเนอะ ^^,,,♥

ปล.ตอนนี้ไอแยมมาค้างที่บ้าน นึกถึงตอนอยู่เตาปูนอีกแระ…

เมื่อวานนี้เป็นบ้านนอกเข้ากรุงค่ะ ฮาๆ …ได้เจอเพื่อนด้วย หายเหงาบ้างแระ ^^,,

ติดรถแม่ไปถึงในเมืองเลย ฮิ้วว สบาย นัดไปส่งหัวให้ลูกค้า ตปท.ตอนเที่ยงแถวเอมโพเรียม อะแหมมม ไม่ได้ไปนานไงไม่รู้โซนนั้น เมืองกรุ๊งงงเมืองกรุง แอบไม่ชิน55

คุณลูกค้ามาเที่ยวไทยพอดี เลยรีบปั่นให้ทันก่อนเค้ากลับ ตอนแรกว่าจะส่งทางไปร แต่ก็ดั๊นนนทำช้า เลยใจกล้าหน้าด้านนัดเค้ารับเลยละกัน =[]=;; ทีนี้ก็มาแพนิคอีกว่าจะเว่ากะเค้ายังไง จนได้คุณส้มอาสาเป็นล่ามส่วนตัวให้ ช่วยได้มากเรยค่ะ กู๊ดจ๊อบบบบบ จุ๊บๆๆ

เสร็จแล้วก็โทรลากคิระออกมากินข้าวด้วยกัน กินไปเม้าไป แอร์เย็นสบาย ร้านคนน้อยเลยนั่งเพลินเลยค่ะ >w<

พอแยกกันตอนเย็น เกือบขี้เกียจไปร้านดอลล์ซะแล้ว แต่ไหนๆก็แบกมาแล้วเลยค่อยๆถ่อไป

นั่งบีทีเอสย้อนไปต่อใต้ดินที่ลีลมค่ะ ใจหายอีกแล้ว เมื่อก่อนมาบ่อยมากกกกกกกกกเลยแถวนี้ ทำให้คิดถึงสมัยเรียน หรือตอนอยู่เตาปูนขึ้นมาเรยอ่าาา คิดถึงๆๆๆๆ งิๆๆ >__<

ใต้ดินที่ไม่ได้ขึ้นมานานนนนนนนนน กับกลิ่น(?)ที่คุ้นเคย

โผล่มาเจเจคนก็เยอะมากกกกกกกกๆๆๆ วันหยุดสิ้นเดือนนี่นะ พอจัดการธุระที่แสนจะเครียดดดดที่โมเน่เสร็จก็แวะไปแบมต่อ เม้าไปเม้ามาเพลินจนพี่เค้าปิดร้านพอดี เนียนนั่งรถขากลับมาให้พี่เค้าเลี้ยงข้าว แล้วยังถ่อมาส่งถึงบ้านอีก แฮ่่่ๆๆ ขอบคุณนะคะ!

ว่าจะเขียนเมื่อวานก็น๊อคไปซะก่อน ไม่รู้เหนื่อยอะไรนักหนาน้ออออ =w=;; (เหนื่อยใจ? เฮ้อออ)

วันนี้บ่ายๆ ก็มีผู้มาช่วยชีวิตแล้วค่ะ

(รถเหมือนในซิมส์มากกกก ประทับใจ )

เมื่อคืนจู่ๆ ก็ได้ยินเสียง แปร๊บๆ แถวเบรกเกอร์
พอรู้ว่าเสียงมาจากตรงนั้นก็รีบปิดไฟ ปิดคอม ปิดทุกอย่าง
เลยได้เห็นไฟแวบๆ ลอดออกมาจากฝ้าเพดานที่ปิดไม่สนิท

ตอนนั้นกลัวมากๆ ว่าจะระเบิดหรืออะไรหรือเปล่า
โทรไปหาแม่ แม่บอกว่าให้ใช้ไฟน้อยๆ ก่อน รอพรุ่งนี้
ถึงไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อ แต่ก็นอนไม่หลับอยู่ดี
ยิ่งเงียบๆ ก็ยิ่งได้ยินเสียงไรไม่รู้ หลอน+กลัวไปหมด

วันนี้กว่าช่างจะมาก็บ่ายๆ ให้เค้าดูก็บอกว่ามันสปาร์คไรไม่รู้
แต่คิดว่าไม่น่ามีอะไรแล้วล่ะมั้ง เง้อๆๆๆ

ซวยไม่จบไม่สิ้นอ่ะปีนี้

.

.

.

แต่จะตายเพรา่ะเบื้องบนไม่เซ็นเบิกเงินให้

.

.

.

สลด…

งานใหม่ดูเอาหน้าแรกนะคะ
ขี้เกียจจะโพสละ

http://www.jamsai.com/popup/difference/index.aspx

ปกคอมมิกคนละอันกับนิยายนะจ๊ะ

ไม่ค่อยรู้รายละเอียดอะไรมาก รู้แต่ต้องไปถึงงานประมาณ 3 โมง ฮาๆๆ
เท่าที่ดูในเวบส่วนคอมมิกไม่เด่นแฮะ เลยไม่รู้ว่าจะมีอะไรบ้าง ต้องทำอะไรบ้าง
ใครว่างก็ไปเจอกันได้นะคะ นักวาดไปครบ 4 คนเลย
(กับปี้ก็ขึ้นมาจากหาดใหญ่นะเออ!!)

สวนหมีน้อย…

ซื้อดอกไม้กับดินมาไม่พอ ว่าจะโปะหญ้าแทนละ
หวังว่าอาทิตย์นี้จะมีเวลาไปซื้อ

ปีนี้ดวงซวยตลอดอ่ะ
หมีจากไป
งานส่งช้า (อันนี้อาจจะปกติ)
คอมเสีย (ซ่อมละ)

แล้ววันนี้อีข้างบ้านเจาะผนังเป็นรู TT^TT

อยู่มาตั้งปี ทำไมข้างบ้านต้องมาซื้อด้วยฟระ
อยากอยู่สงบๆ

ทำใจ….

แม่บอกให้รีบไปปล่อยปลาไหลได้แล้ว

จะได้หายซวย

เง้อ

ไม่ค่อยอยากเขียนอะไร
แต่มาบันทึกเอาไว้หน่อย…