โฆษณาเอาซะตอนสี่ทุ่มครึ่งของคืนก่อนวันงาน (ก็กลัวว่าถ้าโฆษณาก่อนแล้วไม่มีของเดี๋ยวจะไม่ดี) ขายได้เรื่อยๆ ค่ะ ทำมา 50 ชุด คิดว่าจะไ่ม่หมดซะแล้ว คงไม่ได้ทำขายทางไปร หรือขายงานอื่นๆ อีกนะคะ เหมือนงานนี้จะมีคนบอกว่าแอบอ่านบล็อกอยู่หลายคนทีเดียว โดยเฉพาะพวกของกิน ฮาๆๆ ทนดูหน่อยนะคะ ทำอาหารมันคลายเครียดดีค่ะ (ไม่มีกินก็เครียดเหมือนกัน) แล้วก็คนที่ถามมาถึงเล่มใหม่ (ที่ไม่ออกซักที) ปีหน้าจะพยายามค่ะ!

.

.

.

เมื่อวานรู้สึกตัวเองเหวี่ยงไปมากมาย เหวี่ยงทั้งคนที่รู้เรื่องและไม่รู้เรื่อง ฮาๆ เพื่อนคนไหนไม่พอใจต้องขอโทษด้วยนะจ๊ะ อย่างเพื่อน ล. เพื่อน ก. บางทีเราก็เหวี่ยงเล่นๆ น่ะ ให้มันกลบความรู้สึกจี๊ดๆ ไป เพราะรู้สึกว่าปล่อยผ่านไปมันทนไม่ได้ แต่ก็จะมีเพื่อน พ. ที่ไม่ค่อยกล้าเหวี่ยงใส่ ฮ่าๆ (แต่รู้สึกสงสารเพื่อน ล. มาก เหมือนจะจ๋อยๆ)

เพราะนิสัยแบบนี้แหละบางทีถึงได้คิดจะเอาตัวเองออกมา ดีกว่าเอาตัวเองไปให้คนอื่นเค้ารำคาญ ทุกคนไม่ผิดหรอก ไม่มีใครผิด เป็นที่เราเองอ่ะแหละ ทั้งหมดน่ะ เลยเอาตัวเองออกมาดีกว่า สบายใจกว่าเยอะ ไม่อยากรู้สึกอึดอัดอ่ะ

อย่างจะไปกินข้าวกะใครไปไหนกะใครก็จะดูก่อนว่ามีใครบ้าง จะมีใครทำให้เราอึดอัดหรือเปล่า หรือถ้าเราไปแล้วใครไม่พอใจหรือเปล่า มันจะได้สบายใจทั้งสองฝั่ง ไปแล้วไปเหวี่ยงมากก็โดนรังเกียจเอาเปล่าๆ ลงท้ายบางทีก็ไปกินกันเอง 2 คน ก๊ากๆๆ