งวดนี้แปะเล็กๆแล้วกันค่ะ หลังจากนี้ไม่ค่อยอยากโพสหลังเสร็จงานทันที หรือต้องตอบว่าวาดของใครอะไรยังไง ไม่ใช่ว่ากับทุกคนนะคะ บางคนพี่ก็เต็มใจตอบค่ะ แต่กับบางคน…ไม่รู้มาถามเพื่ออะไร

วันก่อนๆเคยบ่นไปว่า “นักเขียนเลือกนักวาดไม่ได้ นักวาดก็เลือกนักเขียนไม่ได้ ส่วนนักอ่านจะเลือกนักเขียนหรือนักวาดได้หรือไม่ก็แล้วแต่จะพิจารณา” ก็เพราะไองวดเนี๊ยแหละค่ะ ที่อยู่ๆไปเจออะไรที่มันปึ๊ดๆ เราเองก็ใช่ว่าอยากจะวาดของบางคนหรอกนะคะ แต่มันเป็น”งาน” จริงๆไม่ทำก็ได้ ไม่แคร์ อยากจะออกตั้งนานแล้ว แต่รัก บก.หรอกนะคะถึงได้ยังทำอยู่ เบื่อสังคม เบื่อค่านิยม เบื่อๆๆๆๆอะไรหลา่ยๆอย่าง ตั้งแต่ทำมาเราก็ไม่เคยออกมาบ่นว่า เชี้ยแม่มเรื่องห่าไรวะ ลูกกวาดชิบหาย ใครจะไปวาดได้!! แถมใครบ่นก็จะไปแก้ตัวแทนด้วยซํ้า เพราะเราเข้าใจงานไง ยอมรับในงาน ยอมรับว่ามันก็ดีเหมือนกัน แล้วอีกฝั่งล่ะเคยเข้าใจบ้างมั้ย???

หรือบางทีแบบ… ทำไมไม่วาดนั่นวาดนี่นะ เนื้อเรื่องงี้ๆๆๆแท้ๆ เอิ่ม…มันเป็นอิสระทางความคิดของคนวาดค่ะ ไม่จำเป็นจะต้องทำอะไรที่คุณอยากได้นี่นา ฉันคิดของฉันแบบนี้ พอใจจะทำแบบนี้ โอเคมั้ย?? ถ้าฉลาดคิดไม่ได้ว่าเพราะอะไรก็ไม่ต้องพูดดีกว่าค่ะ อย่าทำให้หมดความเอ็นดูเลยค่ะ มันแก้ความรู้สึกยาก…

เราก็ไม่ได้คิดหรอกค่ะว่าตัวเองอยู่ในระดับไหน แต่ก็มีศักดิ์ศรีที่ว่า ฉันจะไม่ทำ”ของเธอ”ก็ได้ มีอะไรมั้ย? บางคนคงแบบ ยี๊ๆๆ ได้ยัยนี่มาวาด อยากได้”คนนั้น” “คนนี้”มากกว่า …มันรู้สึกเหมือนโดนดูถูกมาก! …ถ้างั้นลองไปได้”คนโน๊น”เลยดีกว่ามั้ย จะได้พูดไม่ออกไปเลย

จะบอกให้ว่า…เราไม่ใช่ติ๋มๆเงียบๆ หรือไม่กล้าเถียงไม่ยอมสู้ ยอมให้โดนด่าโดนว่าหรอกนะคะ อย่าให้ “พี่แฝดสุดโฉด” ในสมัยก่อนกลับมาเลยเหอะ ใครด่าใครว่าใครนินทาแม้แต่นิดเดียว หรือใครมาไม่ชอบหน้าล่ะก็ไม่จบง่ายๆแน่ค่ะ!

ไม่ชอบตัวเองเหมือนกัน แต่ที่ผ่านมาทำตัวเป็น “พี่สุพัฒนีของน้องๆ” มามากพอแล้ว

บ่นเพื่อระบาย เผื่อจะมีใครมารับรู้บ้าง จะได้คิดซะใหม่

บก.ก็พยามบอกว่าอย่าใส่ใจ อย่าไปรับรู้อะไร แต่ถ้ามารู้ทีหลัง ก็ยิ่งปึ๊ดกว่าร้อยเท่า

ถึงตายก็ต้องส่ง